मरणांत खरोखर जग जगतें! 

मरणांत खरोखर जग जगते;
अधि मरण, अमरण ये मग तें. |धृ०|
अनंत मरणे अधी मरावीं,
स्वातंत्र्याची आस धरावी,
मारिल मरणचि मरणा भावी,
मग चिरंजीवपण ये बघ तें.  |१|
सर्वस्वाचें दान अधी करिं,
सर्वस्वच ये स्वयें तुझ्या घरि,
सर्वस्वाचा यज्ञ करीं तरि,
रें! स्वयें सैल बंधन पडतें.  |२|
स्वातंत्र्याचा एकचि ठावा
केवळ यज्ञचि मजला ठावा;
यज्ञ मार्ग ! हो यज्ञ विसावा !
का यज्ञाविण काही मिळतें?  |३|
सीता सति यज्ञीं दे निज बळि,
उजळुनि ये सोन्याची पुतळी,
वळी देउनी बळी हो बळी,
यज्ञेंच पुढे पाऊल बढतें  |४|
यज्ञिं अहर्निश रवि धगधगतो,
स्वसत्त्वदानें पाश छेदितो,
ज्योतिर्गण नव जन्मुनि जगतो,
रे स्वभाव हा ! उलटे भलते.  |५|
प्रकृति-गती ही मनिं उमजुनिया
उठा वीर, कार्पण्य त्यजुनिया;
'जय हर !' गर्जा मातेस्तव या !
बडबडुनी काही का मिळतें?  |६|

कवी: भां. रा. तांबे